Productiever met AI: Zo bouw je nieuwe gewoontes met triggers en beloningen

In deze aflevering hoor je Arjan Broere, trainer bij Meereffect, die onthult hoe kleine gewoontes de sleutel vormen tot duurzame gedragsverandering in het AI-tijdperk. Hij deelt praktische strategieën om AI-tools effectief in je dagelijkse routine te integreren door triggers, verlangens, acties en beloningen bewust te koppelen aan je persoonlijke doelen. Dus blijf luisteren! Hoi, leuk dat je weer luistert naar een nieuwe aflevering van AIToday Live. Mijn naam is Joop Snijder, CTO bij Aigency. Mijn naam Niels Naglé en Area Lead, Data & AI bij Info Support. En vandaag hebben we een heel mooi onderwerp, want dat gaat namelijk over kleine gewoontes. En daarvoor hebben we uitgenodigd Arjan Broere. En hij is namelijk de schrijver van het boekje De Kleine Gewoontes. En voordat we beginnen aan het boekje en wat je er eigenlijk mee wil bereiken. En hoe zich dat ook verhoudt tot kunstmatige intelligentie zou je je eerst aan de luisteraar willen voorstellen. Ja, Arjan Broere, trainer bij je. meereffect en al jaren bezig met de productiviteit van kenniswerkers. Dat is wat ik dagelijks doe, training en coaching voornamelijk. Ja, en productiviteit van kennismedewerkers, daar is sinds de komst van ChatGPT wel wat mee gebeurd. Me dunkt, me dunkt. Het is al vanaf de jaren 70 een onderwerp. Kenniswerkers die hun werk moeten organiseren wat anders is dan de ambachten en de beroepen die we kenden. maar de laatste jaren staat er zoveel op zijn kop en is er zoveel veranderd dat het echt wel een thema is waar het nog meer aandacht krijgt gelukkig dan het al kreeg en wat deed je besluiten om een boekje te schrijven over de kleine gewoontes het is van Lianne Terpstra en mij samen en we hadden het boek van James Clear gelezen we dachten dit is iets wat we in onze trainingen moeten doen in onze training zaten al veel gewoontevorming omdat we bij een heleboel dingen die we bespreken Zullen iedereen zeggen, ja, dat is logisch en goed om te doen. Maar hoe kom je er nou toe? En nog even het boek van James Clear. Atomic Habits, elementaire gewoontes in het Nederlands. Een bestseller als het over gewoontes gaat. Daarvoor was er al Tiny Habits van B.G. Fogg. De kracht van gewoonten van Duhigg. Dus er was eigenlijk al van alles gaande. Maar James Clear heeft met zijn bestseller echt laten zien dat mensen behoefte hebben aan concrete stappen om gedrag te veranderen. En in onze training, die stickiness, hoe zorg je dat wat je bespreekt blijft hangen. Zeker omdat ik zeg onze trainingen zijn veel common sense, maar geen common practice. Het gaat juist om die common practice. Een dagstart vindt iedereen nuttig om te doen. Maar wanneer dan en hoe dan? En wat als ik binnenkom en mijn collega springen al op mijn nek? Hoe vind ik dan het moment om het te doen? Dan zijn die atomic habits, die elementaire gewoontes. En ik denk dat we nog iets versimpeld hebben in ons kleine boekje. Die zijn dan heel praktisch en bruikbaar. Voordat we naar de kunstmatige intelligentie gaan. Zou je wat voorbeelden kunnen noemen van wat dan kleine gewoontes zijn? Ja, en in onze workshop combineren we het ook. Dus bijvoorbeeld een tijdje geleden wilde iemand meer schrijven met AI. Nou, dat is geen gewoonte, dat is te groot. En toen vroeg ik een beetje, wat is dan iets wat je uitstelt? Want als het iets is wat je uitstelt, dan heb je misschien hulp bij nodig. Ik ben haar adviseur en soms heb ik mailtjes en dan stel ik het antwoordgever uit. En waarom dan? Ja, dan wil ik niet zo goed de toon te vinden. En toen we doorpraten bleek het vooral als hij nee moest verkopen. Ja, iemand had een team, iemand zat het eind van zijn schaal en de teamleider wilde toch iets kunnen doen. En hij zei, dan wil ik eigenlijk nee zeggen, maar ik kom niet op de goede toon. Dus dan dacht ik, nou, dit is typisch een trigger, hè. Als ik merk dat ik voor de derde keer aan de mail begin, als ik merk dat ik naar de cursus staar, dan heb ik het verlangen een daadkrachtig antwoord te geven. Ik open Copilot uit ChatGPT, ik zet mijn versie erin en ik vraag om een korte daadkrachtige versie. De beloning is dat ik me competent voel en communicatief vaardig. En dan hebben we dus een trigger. Wanneer ga je het gebruiken? Het verlangen om in beweging te komen. De actie, relatief kleine stap. En de beloning, dat je denkt, ja, dat heeft me geholpen. Als je dat herhaalt, dan ontstaat de gewoonte. Als je dat dus vaag genoeg doet... En dat is eigenlijk dus een soort van framework. Die vier stappen zijn het. Als je meer wil doen met AI, als je gezonder wil leven... Dan is elke keer de vraag, wat is een trigger? Hoe kom je erbij om je eraan te herinneren dat je dat ook alweer wilde? En de actie die je dan doet, dat moet niet meteen 20 push-ups zijn of een compleet andere lifestyle. Dat moet iets zijn wat je dan kunt en wil doen. Dus als je nu op LinkedIn iemand volgt die een miljoenen bedrijf op heeft gezet en twee minuten per dag werkt, dat is een beetje veel. Maar als je een leuke prompt ziet die denkt, dat zou ik wel kunnen gebruiken om mijn mail wat compacter te maken. Of je ziet een toepassing die jou helpt om een scriptje te editen. Waar je nu dagen over doet. Die actie die behapbaar is. Gecombineerd met een trigger waardoor je eraan denkt. Dan zijn we al een heel eind. Want ik heb je boekje... Ik zeg trouwens, het is niet denigerend een boekje. Het is echt een heel mooi handzaam boekje. Wat ik heel fijn vond. Want er staat geen woord te veel in. Dus je hebt het in die zin heel praktisch. En dan heb je het zo uit. Dus ik kan hem van harte aanbevelen. Toen ik het aan het lezen was, zat ik natuurlijk zelf ook te denken van, heb ik ergens misschien bewust, onbewust ook kleine gewoontes erin laten slijten. En dan moest ik denken, dat heeft helemaal niets met de jai te maken trouwens, dat ik wilde meer staan. We krijgen iedere keer de boodschap van zitten is het nieuwe roken. Dus ik wilde meer staan. En wat ik ben gaan doen, en dat heeft denk ik heel erg te maken met wat je zegt, is in kleine stapjes. Ik dacht van, ja, bij mijn ontbijt eet ik twee crackers. Ben ik gaan staan. We hebben een soort van barretje bij de keuken. Dus daar sta ik, daar sta ik hem even te smeren. Eet ik het ook rustig op. Het is niet het idee van, ik prop het heel snel naar binnen omdat ik sta. Maar ik ben dat gaan doen. En in het begin moet je dus daar je toe zetten. En je denkt van, oh ja, ik zou staand gaan ontbijten. En nu is dat zo'n normale gewoonte. Dat ik me niet eens kan voorstellen dat ik 's ochtends gewoon aan tafel ga zitten. Ja, en het koppelen van één gewoonte aan de andere. Als ik mijn crackers eet. En dat gebeurt automatisch. Dan hoef ik niet even voor na te denken. Dan voeg ik iets toe wat ik nog niet doe. Wat behapbaar is. Waar ik ook voor gemotiveerd ben. En dan kom je er op een gegeven moment toe. Als het nu niet zou kunnen. Stel dat die plek waar je eet vol staat met spullen. Dat je licht geïrriteerd raakt. En nu is dit mijn gewoonte. Nu ben ik er vanaf. Ja, dat licht geïrriteerd kan ik wel. Het zou bij ons huis als kunnen dat als de kinderen een weekendje thuis zijn. Dat ik ook denk, maar goed, ik zou ze niet thuis willen hebben, maar soms. En heb je zo nog, want dat framework ging best wel snel. Zou je een aantal voorbeelden kunnen noemen? Ja, dus op het moment dat iemand een gewoonte wil. En heel plat gezegd is een gewoonte een werkende oplossing van terugkerend probleem. Dus iets wil je vaker doen wat nog niet een gewoonte is. dan is het fijn als de actie te behapbaar is. Dus we hebben in onze training een videootje waarin we laten zien wat je met co-pilot en teams kan. En de meeste mensen kennen wel het verslag dat eruit rolt. En dat is prima om te doen. Dus je kunt zeggen als ik een vergadering start doen we even de check-in en de persoonlijke dingen. Dan zet ik de knop van de opname aan. En dan, het verlang is dat ik dus niet hoef te notuleren. De actie is dat ik het zie getranscribeerd worden. De beloning is, ik heb tijd bespaard. Wat leuker is, is als je merkt dat je bij vergaderen wel eens nieuwsgierig bent naar de kwaliteit ervan. En iemand die zei ook van nou, ik krijg weleens het commentaar dat ik veel aan het woord ben en te weinig vraag. Dus trigger, eind van de vergadering. Het is een beetje laat, maar beter dan nooit. Wil ik weten hoeveel vragen heb ik gesteld en hoe open waren die vragen en hoe lang was het antwoord? Nou, dan hebben we hetzelfde. De trigger is het eind van de vergadering. Het verlangen is, ik wil een betere vragensteller worden. De actie is, ik heb een prompt die vraagt, laat me de vragen zien, beoordeel de kwaliteit, ik denk erover na. En de beloning is dat ik het gevoel heb dat ik kritisch ben en mezelf ontwikkel. En die vier stappen, die doe je telkens. En als het dan niet lukt, is dat data. Dus als het een dag niet lukt, of als je merkt de actie is toch te complex, dan kun je er vervelend over voelen. Maar het is net zo min gebeurd, dus kun je beter niet vervelend over voelen. Zelfde resultaat, makkelijk gezegd dan gedaan. Maar die data is ook belangrijk. Toen je dus kijkt, vandaag lukt het niet, waarom niet? Zit er ergens frictie? Is het misschien toch niet bevredigend genoeg als gewoonte? En dat voorkomt ook dat je als een soort robot dingen gaat doen. Het moet je iets brengen. En daar word je dan bewust mee bezig. Totdat de gewoonte is en dan werkt het voor je. Want ik vond het er heel mooi van verlangen naar bevrediging eigenlijk. Die hele stappen. Maar hoe kom je tot, wat is mijn verlangen? Ja, dat is dan wel een vraag die denk ik belangrijk is. Zeker, zeker. En dat is, als we het over alle gedrag hebben, maar zeker nu natuurlijk de nieuwe technologie, is dat bij sommige mensen ook een beetje een aangepraat verlangen. Ik moet maar mee, want ik weet niet beter of AI first. Ik mag straks niet eens meer om uitbreiding vragen, want dan krijg ik te horen, oh, dan is je AI-skill waarschijnlijk te laag. Dus er zit soms ook wat bangmakerij in, soms ook overdreven beloften. Ja, ik beantwoord mijn e-mail nog zelf. Dat schijnt niemand meer in de wereld te doen. Nou, dat doen nog een heleboel mensen. Tenminste, als je waarde echt aan het antwoord. Dus dat zijn valse motieven. Die ga je ook niet helpen. En die ga ik niet volhouden. Maar bijvoorbeeld nieuwsgierigheid. Ik ben best veel tijd kwijt. Laten we het even bij dit e-mail houden met het beantwoorden. Zou ik een draft ergens vandaan kunnen halen? Kan ik een template gebruiken? Wat zou me überhaupt kunnen helpen? Dat zijn echt verlangens die handig zijn. En dan kan het helpen om bijvoorbeeld ook af en toe een demo te zien. Dus ik vind het zelf ook fijn. De meeste mensen werken met Microsoft. Dus co-pilot. Dus ik vind het heel fijn om op sommige momenten te laten zien. Kijk, we vragen je in de training een doel te maken. En dat doel te tekenen. Want als je kan tekenen is het visueel. En dan is het aantrekkelijk. Als je het niet kan tekenen is het abstract. Dat kun je prima doen met een plaatjesgenerator. En dat soort kleine tips kunnen helpen. Waardoor iemand zegt, ik moet best vaak een idee uitwerken. En ik zou het wel fijn vinden als ik dat wat vaker kon visualiseren. Nou, dan helpt het. En het is een dunne lijn tussen het pushen van. Kijk, dit kan en dit kan en dit kan. En een beetje op zoek gaan naar wat zou je nou helpen. En dat uitstelgedrag kan een teken zijn. Wat laat je wat langer staan. Kunnen we die frictie verminderen door techniek. Ergens waar je heel veel mee bezig bent. Het gevoel hebt dat het wat repetitief is zou kunnen helpen. Het kan dat je een soort alter ego sparringpartner af en toe mist. Omdat je op gekke uren werkt. En toch dan die collega zou willen spreken. Dus het zoeken is naar wat zou nou voor jou een beloning zijn. En met nieuwe technologie moet je dat soms wat meer pushen. denk ik dan met dingen die mensen kennen. Ja, er komen bij mij wel wat voorbeelden van in de auto sparren met ChatGPT, omdat collega's thuiswerken tegenwoordig en niet meer in de auto zitten. Waarmee dat voor mij enorm heeft geholpen. Inderdaad. Dat is voor jou echt wel een nieuwe gewoonte geworden, toch? Dat is echt een gewoonte geworden. Kan je iets meer... Ja, kijk, ik zit best wel veel in de auto. Onderweg naar de klant of naar hoofdkantoor inderdaad. En ik ben dan aan het nadenken en aan het sparren. Alleen sparren deed ik eerst in mijn hoofd zelf. En ja, om iets goed te sparren, vind ik, dan moet je het verbaliseren. Dus dan moet je het uitspreken. Ondanks dat je het in je hoofd doet, is het toch anders als je het verbaliseert. Dus door het verbaliseren deed ik dat vroeger met collega's die ook in de auto zaten. Ik wist dat jou zit ook lang in de auto en dan kunnen we even weer sparren. Maar dat is dan ook een perspectief van die collega. Nu gebruik ik ChatGPT, gewoon voice, commando, en daarbij ben ik aan het sparren van God Challenge mij eens op deze werkzaamheden of deze presentatie of deze werkvorm, ik wil dit bereiken. Net zoals ik met een collega zou sparren, laat ik nu inderdaad het ChatGPT mij beantwoorden en kritisch zijn richting mij. Om eigenlijk mijn voorbereiding te doen. Om eigenlijk voorbereid aan de werkzaamheden te kunnen starten. Zo ook vanochtend weer, ondanks dat ik daarvoor al voorbereiding heb gedaan voor dit gesprek. In de auto dan toch eventjes vraag ik toch even aan het ZGPT. Wat zou die over Arjan kunnen vinden? En toch best wel veel, Arjan. O jee. En allemaal zaken die ook in de research van de voren kwamen. waar we naar gekeken hebben, over je boek, over je presentatie en trainingen. Maar dan toch helpt het mij om daar gewoon te verbaliseren en voor te bereiden, te visualiseren wat er gaat komen. Ja, en we geven de training ook zo'n klein rubber eentje in, rubber duckingen. Je kent het wel als je iets uitlegt, snap je het beter. Er is niet altijd iemand, dus een rubber eentje is ook goed in. Maar wat als dat rubber eentje nou terugpraat? En dat is wat jij beschrijft, Niels. En dat je zelfs nog kan zeggen, nou, ik heb een discussie straks met iemand en steel mensen zijn argumenten. Dus maak zijn argumenten sterker. Dat is denk ik wat we nooit hebben gehad. Dat je gewoon kan zeggen, nou, nu ben je het al heel erg met me eens. Keren ze 180 graden om. Dat moet ik wel zeggen. De voice en überhaupt ChatGPT is natuurlijk wel altijd positief in de variant waar je zit. Dan zeg je, hou even op. Je bent nu de tegenkant. Je bent tegen de ideeën. Wat zijn kritische blikken om dat onderuit te halen? Dan moet je me wel even af en toe in sturen. Maar goed, dat is denk ik ook niet anders dan bij collega's die in hetzelfde perspectief zitten. Die zullen ook vaak in hetzelfde perspectief zijn. Die dan even de andere kant moeten aannemen. En daar helpt het echt enorm voor. Ik denk dat dat ook als je merkt. Praten helpt mij om grip op dingen te krijgen. En dat is echt zo. Dingen in je hoofd kunnen een beetje amorf blijven. Het is net wat je zegt als je het in taal giet. En je weet dat je transcript ook nog hebt. Er is iets wat we noemen distance gain. Als je iets leest. Heb je wat meer grip erop. Dan wanneer het in je hoofd rondstuit. Dus iets op een whiteboard schrijven. Of iets op een schrift schrijven. Dus weten, ik lees dit dadelijk terug en dan kan ik alsnog even kijken, wat vind ik er nou precies van? Of hebben we nog zijtakken niet bewandeld die toch interessant waren? En ja, dat hebben we nooit gekund. Dat is echt nieuw. En dan kan bijvoorbeeld ook, stel dat je dat meer zou willen doen en je hoort het nu, als je een iPhone met een actieknop hebt, daar kan de spraakfunctie in. Dus als je denkt, ik wil even hardop nadenken. Ik heb het verlangen om een gedachte te ordenen. Ik hoef maar op één knop wat langer te duwen. En na wat gepiept kan ik aan de gang. En ook die transcribeert automatisch voor je tegenwoordig. Dus daarmee kan je ook aan de slag. Dus dat helpt enorm inderdaad. Ik heb je boek nog niet gelezen. Ik heb wel het boek van James Clear gelezen. Ik ben halverwege. Het is wel wat ik heb boek. En ik ben geen lezer zoals de luisteraar weten. Dus ik laat ook het audiobook ben ik nu aan het luisteren. Op een gegeven moment heb je gewoontes aangeleerd. En hier ook. Hier heb je eigenlijk kleine gewoontes die je gaat aanleren. Hoe ga je dingen die je eigenlijk niet meer meewerken. Hoe ga je die afleren? Je hebt dan ook weer vier interventies. Dus als je trigger verlangen, actie, beloning hebt, kun je ze op elk van die vier iets proberen te doen. Ik weet niet of je een voorbeeld... We hoeven geen therapie-sessie in. Die had ik niet even aanzien komen. Zal ik even verdenken. Heel simpel, koffie drinken. Daar wil ik in minderen. Het is een gewoonte geworden om 's ochtends twee bakjes te doen. Na de lunch een bakje doen en een avond een bakje doen. Ik denk dat kan best wel wat minder. Dus als je die twee dus 's ochtends neemt, dan zou je kunnen zeggen, ik krijg trek in koffie, dat is de trigger. Het verlangen is meestal niet zo expliciet als we het nu maken, maar dat is gewoon trek in koffie. Dus voor je het weet sta je bij de koffiemachine, ik gok één druk op de knop. Zeker. En het verlangen, of tenminste de beloning is, de intense smaak, de werking van cafeïne. Dus je zou kunnen zeggen, als ik die trigger niet heb, dat is lastig. Dit is nu echt biologie. Het verlangen kan dat je op het moment dat je in die koffiemachine loopt, zegt ik ben sterker dan dit. Of dit wilden we toch niet? Of wat zou een gezond iemand doen? Dus dat kan met het verlangen. Het kan ook bij de actie dat je daar probeert frictie in te zetten. Ik weet niet of je een tijdschakelaar op je koffiemachine wil zetten. Of dat soort dingen. Nog niet, maar wie weet. Ik ben de enige die thuis drinkt. Dus wat dat betreft is het onmogelijk ook. Het kan dat je naar die ene 's ochtends de stekker eruit trekt. En alleen maar hem erin mag doen als je echt zin in koffie hebt. Dus door wat frictie daarin te voegen. En dat zijn op de rand van lifehacks zo simpele dingen. De laatste, de beloning, dat vind ik nooit zo leuk. Want als je dan toch gegeten, gesnoept, gedronken hebt, geniet er dan van. Want dan moet je niet zeggen, oh, dan ben je toch slecht. Bij de vier stappen is die as van trigger en actie het makkelijkst. Want als je iets niet in huis hebt, kun je er prima van af blijven. Als je de onbemande pomp gebruikt, kun je prima niet snacken bij een tankstation. Dus die trigger-actie-as is altijd het makkelijkst. Dus als je mensen meer met iets wil laten werken, Als het in het zicht is, onder de knop zit. Dat is makkelijker dan als verlangen beloning. En de andere kant op, richting mensen die iets vaker AI willen gebruiken in een dagelijks proces. Heb je daar ook dit soort lifehacks voor? Ja, je zoekt dus telkens wel naar die trigger. Kijk, het begint met wat Niels ook zei. Wat is een oplossing die je vaker wil ervaren? En als dat is, ik kom niet makkelijk over het dode punt bij schrijven. Dan kan je zeggen, als ik in Word zit en ik zie die knipperende cursor. Heb ik het verlangen een eerste outline te hebben. Dan is de prompt, maak een outline over x, y, z. En het verlangen is, ik heb een schets. Nou is het in Word niet zo moeilijk om aan co-pilot te denken. Het staat een beetje overal waar ze het kwijt kunnen staan. Maar het zou ook wel het gevoel kunnen zijn. Als ik merk dat ik blokkeer, als ik merk dat ik vast zit. Dan heb ik behoefte om even op gang te komen. In Teams kun je de co-pilot app toevoegen zodat die in het menu zit. Kan een outlook ook. Je kunt met een wisbare schrift op een mokje zetten. Schrijf, uitroepteken. Het kan op allerlei manieren. Je bureaubladachtergrond kan het zijn. Een deel van je wachtwoord. Maar het fijnste is... Een deel van je wachtwoord moet je even uitleggen. Dus stel dat je zegt ik wil betere schrijver worden. Dan zou ik ergens in je wachtwoord schrijf, uitroepteken kunnen zijn. Oh ja. Dat je jezelf dat eigenlijk de hele tijd aan het vertellen bent. Het idee is dat je dus elke keer, en bij AI kan het een gevoel zijn. Ik heb een gesprek zo meteen en ik voel me toch ergens nog wat onvoorbereid. Dat kan een prima trigger zijn. Het verlangen is dan ook intrinsiek. Ik wil beter voorbereid zijn. En dan ga je dat doen wat is bij een betere voorbereiding. Dus wat research, wat zoeken, doorvragen. Maak er een samenvatting van, geef me tien vragen. En het belangrijkste is bij de beloning dat je zoekt naar intrinsieke beloningen. Want als je twee push-ups doet en je mag een frappuccino, leppet, pumpkin spice, vanille. Dat is een beetje uit verhoudingen. En als je die extrinsieke beloning weghaalt, is misschien het gedrag ook weg. Dus wat je zoekt is, als je twee push-ups doet, een beetje de gloed van je spieren voelen en daarvan genieten. Of, wat voor ons heel goed geldt, ik wilde het doen en ik heb het gedaan. Dat is soms al beloning genoeg. Snap ik. Nou ja, leuk dat je die push-ups aanhaalt. Die had ik gebruikt om meer te gaan trainen voor een obstacle-run die ik ging doen. Ik dronk nog meer koffie. Dus toen deed ik gewoon iedere koffie. Toen was ik verplicht om tien tot vijftien tot twintig push-ups te doen. Anders mocht ik die koffie niet. Maar nou wil ik minder koffie. Die is vervangen door de thee. Maar dan zakken je dan. Die combinatie, als ik een koffie dam. Die formules zijn in ieder geval heel... Die koffie kun je ook vervangen voor wat anders. Wat me door dit hele verhaal eigenlijk heel nieuwsgierig heeft gemaakt, is toch iets van jou dan persoonlijk. Waar heb jij zelf nog een verlangen wat nog niet gelukt is met eventueel de invulling met AI om te komen tot die bevrediging? Ja, ik vind zelf die twee dingen die je wel eens hoort. Van de ene kant heb je manieren om te automatiseren. Je doet iets, je heeft nauwelijks maar aandacht nodig, gaat vanzelf. Dus er komen vragen binnen en die worden geordend in een offerte. En die hoeven we helemaal te controleren. Aan de andere kant heb je het ondersteunen. Dus denkproces ondersteunen, uitgedaagd worden. Die eerste hoek vind ik het lastigste om überhaupt de opties te zien. Dat is natuurlijk veel met jullie beroep ook. Dus ik krijg een infosheet van een training. En ik kan me zo half en half voorstellen dat dat makkelijker moet kunnen. Die krijg ik via de mail. Ik stuur hem door naar Evernote. Daar doe ik een paar dingen mee. Daar heb ik een paar dingen dat ik denk, daar zouden cases mij helpen om te zien hoe dat makkelijker zou kunnen. In het ondersteunen vind ik het eigenlijk een te leuke puzzel om te kraken, om het niet te doen. Dus daar denk ik al snel, wat zou je kunnen doen? Dus kan ik dan een eigen GPT maken die me kritisch bevraagt? Wat kan kopen aan het studio betekenen met agents? Daar heb ik wel de nieuwsgierigheid naar. De klassieke set it and forget it. Ik wil één keer iets maken en dan niemand naar hoeven kijken. En dat is wat James Clear ook zegt. Hij citeert de deelbaar tekenaar Scott Adamsen. Losers have goals, winners have systems. Dat is misschien heel zwart-wit. Dus om in die zone te komen, moet je ook studie doen. Dus moet je uitzoeken van wat weet ik dan nog niet. Wat ik zou moeten weten. Of wie kan mij helpen om een paar mogelijkheden te laten zien. En dat hoort ik ook bij sporten. Dus zo'n obstacle-run lijkt me heel intimiderend. Ik heb een maand geleden een marathon gelopen. Dat vind ik heerlijk. Maar dit vind ik echt verschrikkelijk. Dus als ik denk, dat wil ik meer. Dan zou ik eerst met Niels gaan zitten. Wat weet ik nog niet? En wat is een kleine actie? Dus er zijn domeinen waar je, denk ik, soms te weinig van weet. Om te weten, wat weet ik nog niet? En wat zou handig zijn als entree? Maar de puzzel kraken, ik wil een gewoonte ontwikkelen in dat domein. Die vraagt dat ik dus van dat onderzoek ga doen. Dat ik een systeem ga maken. En dat ik dan bijvoorbeeld ook zeg, wacht even, dat werken aan bijvoorbeeld armspieren was het nog niet. Dat komt te vroeg. Dat is data. Dus dan zeg ik Niels, wat zou ik dan kunnen doen? Nou, dat puzzelen aan het systeem is dus de clou. Ik ga ervan uit, veel van onze luisteraars zijn AI-enthousiast. Want anders luister je deze podcast waarschijnlijk niet. Als je denkt, daar heb je dat hele AI-gebeuren weer. Twee weken zelfkwelling. Ja, precies. Maar die zullen wel in een omgeving zitten waar mensen wel terughoudend zijn. Wat zou je aan de luisteraars dan mee kunnen geven? Hoe zij de collega's die wat moeilijker meegaan. Hoe zouden ze de theorie hier uit dat boek. Hoe zouden ze dat kunnen hanteren? Dat je dat overdraagt aan een ander. Ja, ik denk dat er twee wegen zijn. Je kunt dus kijken naar die vier stappen van een gewoonte. En bijvoorbeeld eens kijken waar zou een collega van het team dit mee gebaat zijn. Wat zou een toepassing zijn waar iemand plezier aan heeft. Want de actie is niet heel complex. En zou ik iemand kunnen helpen met een trigger als je dit gevoel hebt of als je onzeker over iets bent of als je niet zo goed weet hoe je moet beginnen? Dan zou ik dat kunnen doen. Ik denk dat James Clear in zijn boekje ook benadrukt dat als je nu iets doet, is de kans morgen een klein beetje groot dat je het weer doet. De dag ernaast die kans weer wat groter en net als samengestelde rente bouwt het op. Dus je zou ook aan mensen de belofte kunnen doen als je nu een paar dingen handiger doet, al is het maar een tekst laten samenvatten of een LinkedIn artikeltje van een tekst laten maken. Dan is de kans dat je er morgen denkt weer een beetje groter. En als je dat een paar maanden of een jaar doet, dat neemt enorm toe. Dus de belofte van nu investeren is even ongemakken. Dus je moet even leren hoe zo'n prompt werkt of hoe een bepaalde toepassing werkt. Maar als je het nu niet doet, doe je het morgen zeker niet en over een maand al helemaal niet. Als je het nu wel doet, is die investering die gaat renderen. Maar ook net als samengestelde rente, die bouwt op. Je wordt steeds handiger. Dus die vier stappen kun je gebruiken om het gewoon heel concreet met iemand te bespreken. Weet je wat je zou kunnen doen om dit vlot te doen? En dat zou ook kunnen gelden over een presentatie samenvatten. Of als je geen lezer bent, je moet veel leeswerk van een vergadering doen. Welke tools kun je helpen om het voorgelezen te krijgen? Hoe kan je vragen stellen aan documenten? Het kan van alles nog wat zijn. En die andere kan ook het meer principiële punt zijn. Elke dag doe je iets meer dan wat je daarvoor deed. En welke weg ligt dan voor je? En welke andere weg is er ook? En dat doen we vaak, ons werk niet alleen. Dus hoe zie je dat in teams? Hoe dat elkaar kan activeren? Ja, iedereen kent gewoon, ik zit in een loopgroepje op zondagochtend. Daar vindt iedereen het heel normaal om bij weer en wind te lopen. Dus als het regent, het is het eerste punt. Oh ja, regent het, dan was het me nog niet opgevallen. Terwijl als ik van huis weg ga, dan zegt mijn echte genoot, het regent, het schrikkelijk weer. Dus in zo'n groepje zijn er sommige dingen gewoon helemaal niet zo belangrijk. Is er soms kennis er over voeding. Dus op het moment dat je merkt. Ik zit in een team. En ik heb allerlei dingen ontdekt. Die mij helpen om beter mijn werk te doen. En ik gun het anderen ook. Als je een medestander hebt. Dan heb je ineens een hele grote invloed in een team. Dus de context waarin je dit soort dingen deelt. Ik denk dat het ook helpt. Om dan bijvoorbeeld op te letten. Dat er niet de makkelijke stroom aan gemaakt wordt. Sommige mensen zeggen weleens. Die teksten zijn allemaal Amerikaans. En die zijn niet zo goed als ik ze kan maken. Nou. Ik ben leraar Nederlands. Ik kan best de tekst beoordelen. Dat valt wel mee. Dus wat stereotypen. Maar als die wortels schieten. Of we kunnen straks niet meer denken. Want we hebben een computer voor. Systeem nul. Dus dat zal wel loslopen. Dus ik denk dat in een team je er goed aan doet. Om een klimaat te hebben. Waarin het interessant is om dingen te proberen. En ook wel willen te kijken. En ook te accepteren dat het nog niet de versie is. Die misschien over een jaar is. Ook op te letten als het tegenovergestelde gebeurt. James Clear beschrijft dat Amerikaanse soldaten in de Vietnamoorlog... een groot gedeelte aan heroïne verslaafd was. Verschrikkelijke omstandigheden, een paar seconden troost. En dat meer dan driekwart thuis niet meer naar taalde. Dat kan bijna niet in Nederland. Maar het feit dat je in een ander deel van de wereld, in Amerika... bij je eigen familie dus niet is als soldaten. Niemand anders gebruikt het. Het is ook bijna niet te krijgen. Dus zelfs een fysieke verslaving die heel ingrijpend is, in een andere context kun je er redelijk vlot mee stoppen. Nou, dat is de kracht denk ik van groepen. Dus als je wil dat AI wortels schiet, dat mensen nieuwsgieriger worden naar tools. En dit geldt ook tien jaar geleden en twintig jaar geleden ook. We hebben de krachtigste tools in de geschiedenis van de mensheid. We werken heel veel uren, er is heel veel stress. Onze economische groei plateaued al jaren. We laten dingen onbenut. dus ik ben altijd licht allergisch als mensen die kant niet op willen niet nieuwsgierig zijn en als je er niet handig mee bent alle geduld van de wereld maar je bent toch ook een beetje aan je beroep verplicht om nieuwsgierig te zijn naar gereedschap dat je kan helpen ik zit nu misschien een beetje te raten maar het geldt ook voor sommige coaches de tools doen er niet toe, de mindset is belangrijk dat zegt een timmerman toch ook niet hele goede timmermans mindset ik werk met rommel Ja, nee. Je hebt een chirurg die zegt, ik heb een mindset voor niks, maar met deze tools moet dat doen. Nee, het is de tool en de mindset. En het een kan niet zonder het ander. En een van je gereedschap is aandacht. Een van je gereedschap is focus. En een groot gedeelte is hard en software. En dat zijn hefbomen. Die moet je denk ik als een professional gebruiken naar de stand van de wetenschap. En dat gun ik elk team om dat normaler te vinden. En nieuwsgieriger naar te zijn. Duidelijk. Een van de tools die wij hebben in deze podcast is ons kaartspel met de stellingen. En wij willen heel graag een stelling aan jou voorleggen. Ik ben benieuwd. En ik kan nog zien dat er ook echt geschud wordt. Ja, maar Niels gaat hem toch wisselen. Soms ligt het te dik bovenop. Het is... Pak er één. Ik pak nu gewoon de derde die ik gepakt heb. Andere laag zo in lijn van het gesprek waar we zaten. Technologie en innovatie. Dus net even wat anders. De stelling leidt als volgt. AI-gestuurde klantenservice zal menselijke interactie... in de meeste klantgerichte industrieën overbodig maken. Ja, ik ben bang van wel. Dus je ziet nu dat in programmeren veel gebeurt. Omdat dat redelijk exact en toetsbaar is. Een aantal bedrijven heeft ook al laten zien dat in interacties die redelijk voorspelbaar zijn ook al van alles kan. Dus het kan dat het een premium dienst wordt om een mens aan de lijn te krijgen. En ja, ik heb ook niet zelden dat ik iets routineachtigs heb zoals iets terugsturen. waar iets onduidelijks in is, dat ik denk, ja, daar hoeft van mij niemand zich druk over te maken. Als ik een antwoord heb, ben ik geholpen. Dus ik ben bang dat daar toch dingen gebeuren. Ik ben ook bang dat veel bedrijven, eerlijk gezegd, bij hele grote vele klanten, niet per se elk gesprek op een tien hoeven hebben. Al zullen ze zeggen van wel, gok ik dat daar ook best wat marge mag zijn voor die robot snapt die niet helemaal probeert, gewoon toch nog een keer. Dus ja, ik ben daar helaas niet erg genuanceerd over. Ik werd toevallig, van de week werd ik gebeld. Dus ik kreeg eerst een brief van de bank. U gaat gebeld worden voor een hypotheekgesprek. Ik vond het al een beetje opdringerig. Maar dan kon ergens het aan. Dus ik werd inderdaad gebeld door een nummer. En dan werd er gezegd, goedemiddag. Weet je zo. Dus ik zit eigenlijk te wachten op, wie zegt dit dan? En kwam er nog een keer, goedemiddag. Ik heb u niet verstaan. Dus ik had dus een robot aan de lijn. En mijn eerste reactie was toch, ik hang op. Ik snap, want in de volumes is het natuurlijk veel handiger, net wat jij zegt. Uiteindelijk is het waarschijnlijk alleen maar inspreken van een datum en een tijd. Of het bevestigen ergens van. Maar ik vond het, het begin was zo bevreemdend, dat ik dacht, ik druk hem weg. Ja, en dat is denk ik nog weer wat anders. dat als je zegt, we gebruiken voor video's in de training ik tenminste veel ElevenLabs, dan hebben mensen van andere stem. En de Engelse video's zijn echt wel beter dan de Nederlandse. Er is denk ik ook veel meer trainingsdata. En Engels horen minder vaak, dus het klinkt ook vaak beter. En in het Nederlands zit er wel eens een keer iets geks. Dus dan, net zoals jij toen met je gekloonde stem hebt gedaan, dan moet je het soms heel raar spellen, dan komt het dan best aardig goed eruit. Maar het varieert een beetje. Van de tien keer is altijd wel één keer iemand die zegt, dat was wel nep, want daar en daar hoorde ik dat. En toen dacht ik, je zit vanaf acht uur naar me te luisteren. Ik zal me heus van een keer versproken hebben, gok ik. Maar dan ben je dan kennelijk vergevingsgezinder dan wanneer je een robot het doet. Wat ik persoonlijk wel knapper vind hoor, maar goed. Dus ik denk dat je inderdaad wel moet zeggen, als je het doet, investeer dan. En zorg ook dat degene die die baan vroeger had, zich op zijn minst door goede dingen vervangen voelt. Maar van de andere kant, ja, sommige dingen snap ik ook niet. als ik iets inspreek en het wordt verkeerd geïrriteerd raken. Ja, serie. Hoe moeilijk kan het nou zijn? Terwijl als ik iets typ, wist ik het. Dus het lijkt als sommige media minder vergevingsgezind zijn, zoals stem. Of anderen met geschreven. Nou, en wat jij ook zegt, van het transcriberen, dat herken ik ook heel erg, want wij transcriberen uiteindelijk ook de podcast. Niet handmatig gelukkig, maar met de AI. Dat ik dat inderdaad dan vervelend vind als er fouten in zitten. Terwijl als ik het zelf zou doen, zou het natuurlijk heel bomvol fout te zitten. Sorry. Wat ik eigenlijk hoor vanuit allebei is, voor welk doel wil ik het eigenlijk doen? Heb ik een vraag en ik heb een antwoord nodig? Dan maakt het me niet uit of het door een robot wordt gedaan of door een mens. Maar als het inderdaad een persoonlijk iets is, voor welk doel zet ik de technologie in? Ik denk dat dat wel een belangrijke is die je mee moet nemen. En daarin ook de staat van de technologie die je inzet, sta je daarachter. Dat het moet passen bij het doel wat je wil bereiken. En als het een vraag beantwoord is, alsjeblieft doe een chatbot. Ik kan ik s'avonds om 11 uur Nog even de vraag stellen. Dan hoef ik niemand te bellen. Maar daar heb ik echt een speciaal geval. Dan gaat de robot mij niet snel genoeg op de manier beantwoorden die ik wil. Even terug naar je boek. Want het gaat natuurlijk niet alleen maar over de theorie van James Clear. Toch? Nee, we hebben ook reflectie toegevoegd. Ik vond het heel belangrijk dat als je dingen wil veranderen, dat je ook momenten van reflectie hebt, zoals een dagstart, een sluiting en een wekelijks reflectie. En daar zit ook de vraag, waar ben ik mee aan het werken? En voegt dat wat toe? Heb ik daar voldoende impact mee? Zie ik er ook resultaten van? Dat zou bijvoorbeeld ook kunnen betekenen. Ik denk dat ik nu wat aan een team te melden heb. Dat is een goed idee om eens wat te laten zien in de presentatie. De dagelijkse is ook goed om te voorkomen dat je aan tien dingen tegelijk gaat werken. Dus het idee is ook, we werken graag met de theorie van de beperkingen. Dus probeer een bottleneck te vinden. Werk daaraan, doe helemaal niks anders. En als die verbeterd is, wat is dan de bottleneck? En daar is ook de wekelijks reflectie goed voor. Dat je niet denkt, ik heb een soort geheim recept ontdekt. Nu ga ik de beach body hebben en breath work en yoga en gezond eten en digitaal vaardig en meer lezen. Dat je wel zegt, wat van alles is een bottleneck? En hoe kan ik daar nu in investeren en wekelijks bijhouden? Maak ik progressie? En voelt het niet of ik tekort schiet? Voelt het of het impact heeft? Is het al een beetje gewoonte geworden? Ja, dus ben je bewust van je triggers en van inderdaad de bevrediging er wel of niet ervan. Dus echt het moment pakken om daar even bij stil te staan en bewust te reflecteren op de acties die je wil bereiken. Ja, en veel teams doen ook dagstart samen. Dus dat zou ook een gedeeld moment kunnen zijn. De vraag, wat ga je vandaag doen dat lastig is, vind ik ook een mooie opstap naar een lerende cultuur. Maar ook om elkaar te helpen. En dat is denk ik ook belangrijk om in je eentje te doen als je het niet met een team doet. Om even te bedenken wat is vandaag het begin en het eind. En dat kan ook betekenen als je vandaag al van het een naar het ander loopt. Dat je ook weet, vandaag moet ik even mijn beschikbaarheid minimaliseren. En zorgen dat ik die dag goed doe. En verder hoef ik niks van mezelf. De dag erna kan weer een andere zijn. Dus die reflectiestappen zijn denk ik voor alles rond productiviteit van belang. Maar zeker kenniswerk wat vaak zo ongedefineerd is. En waar veel mensen ook zeggen, ja dan heb ik een plan gemaakt. Dan komt de eerste verrassing al. En meestal vraag ik het dan, heb je elke dag wat onverwachts? Ja, dat is niet meer onverwacht. Nee, wacht even. Dus dat is denk ik voor kenniswerken belangrijk, die inbeddingen en reflectiemomenten. En dat hoort dus ook als je met gewoontes bezig bent de vraag, schiet dit op? En ik heb ook weleens met om tien voor twaalf race tegen de klok met Duolingo met Google Translate naast me om je een streak te halen. Geen woord dat ik ingevuld heb, zou ik dat daarna ook kunnen herhalen. En toen dacht ik ook, ik ben 55 en je hoeft echt geen vinkje om Duolingo te hebben. Ja, kennelijk wel. Ik heb Italiaans dat leren. Ik kan precies hetzelfde. Geweldig. Dus de beloning. Heb je misschien wat verrassende dingen gehoord in de training over wat mensen met AI als nieuwe gewoonte zouden willen ontwikkelen? Wat ik een hele verrassende vond was iemand die ook vooral dacht ik wil meer rust in een dag. Je denkt toch vaak aan sneller werken, beter werken. En eigenlijk dacht ik heel erg tijd zo voor de hand. Dat je ook probeert je copilot of je ChatGPT te gebruiken om meer rust te krijgen. Dus ik dacht dat zou ook wel interessant zijn. Ik heb zelf aan het eind, ik ben dan met een moek bezig. Heb ik aan het eind van elke interactie in de custom instructions staan. Vraag mij hoe dit relevant voor het boek kan zijn. En als we het dan over een recept hebben is het eind wel eens een keer wat gezocht. Dit met focus koken zou dat iets voor je boek zijn. Bedankt voor het proberen. Maar dat vond ik wel een hele gezonde. We zitten natuurlijk snel in de hoek van hoe kan het je tijd besparen? Hoe kan het je werk impactvoller maken? Terwijl je ook zou kunnen hebben. Ik wil eigenlijk wel een partner die mij door de dag heen en aantal keren helpt. Zet de rem er eens op. Of als je dit nou eens lopend deed. Of als je de ideeën die je nou wil genereren nou eens wandelend buiten deed. Dus dat was best nog een puzzel om te kijken hoe zou je dat kunnen doen. Om die momenten. Ik had ook niet direct een antwoord op, maar dat vond ik wel een hele verrassende. Dat is zeker een verrassende. Dat is ook wel mooi. Want net wat je zegt, door de productiviteit, dan moet je je gaan afvragen wat doe je dus met de ruimte die je krijgt. En als dat betekent dat je daarvoor rust in de plaats zet, heb je kans zelfs dat je productiviteit nog verder verhoogt. Want je werkt uiteindelijk het best als je fit, uitgerust bent. Ik vind dat ook wel een hele interessante. Wat bijvoorbeeld een gemeente deed, die vond ik ook heel goed. Die hadden als vergaderzalen, die kon je online boeken. Hadden ze ook de vergader zal wandelen toegevoegd. Met het idee van je klikt de vergader zal wandelen aan. Iedereen weet, verzamel bij de receptie. En iemand zet even een opnameapparaat aan. Liefst niet van een al te agressieve derde partij aanbieder. Maar gewoon eentje die legitiem is en goed is. En thuis kan één iemand het wel even uitwerken. En die combinatie van hoe kan je bijvoorbeeld wat ander werk doen op een andere plek. Of met andere mensen. Daar zitten denk ik ook interessante nieuwe dingen in. en ook als je merkt, ik ben geen lezer in één training maken we een persoonlijke handleiding en dan gaan we kijken of ben je bijvoorbeeld vrij lineair ingesteld of associatief wat is lineair? lineair is dat je houdt van bullet points en inspringen en dat je je ergert aan een scherm maar staat pinnen, snel pinnen, saldo ophalen als je dat bij de bank ziet, dat moet niet het is of pinnen of saldo en als ik pin, dan wil ik de bedragen zien iemand die heel lineair is krijgt een soort kortsluiting Het hoort niet, terwijl ik denk dat het lekker makkelijk is. Degenen die heel associatief zijn houden bijvoorbeeld ook van mindmaps, moodboards. Het is natuurlijk makkelijker dan ooit nu om vergaderstukken die doorgaans lineair zijn, en powerpoints zijn het helemaal, om die om te laten zetten naar audio, of om te laten zetten naar beelden, of wat associatievere vormen. En daar zitten nog interessante dingen in die hoe beter je zelf kent, hoe beter je voor jou op maat informatie kunt gebruiken, bevragen, In gesprekken ermee gaan of het juist beelden doen. Jezelf quizzen nadat je iets gelezen hebt. Daar zitten denk ik verrassende toepassingen. Die ik nog niet zoveel kunde training hoor. Maar die ik denk ik wel interessant vind. Omdat ze aansluiten bij wie ben jij. En nu kan die informatie in de vorm waarin jij wil weergegeven worden. De kans op hyperpersonalisatie is eigenlijk steeds groter geworden. Oh interessant ja. Ja en de meeste vragen zitten toch wel in het gevoel van mis ik iets. als ik er nog niet zoveel mee doe. En is met name die automatiseringskant al zo krachtig. Kan er eigenlijk al zoveel met weinig moeite. En het zijn vaak wat opener vragen. Van wat kan het doen om bijvoorbeeld meer focus in een dag te hebben. Eigenlijk de dingen die je ook in de gewone productiviteitstraining zou krijgen. En dan is het puur de vraag, hoe kan dit erbij helpen? Dus wij krijgen denk ik niet zozeer de vragen die gaan over, ik heb een tool nodig om. Dat zou niet zo snel bij ons komen. Wat wil ik beter kunnen of waar wil ik beter in zijn? Ja, precies. Ik gebruik het soms nog wel eens. Ik heb op de donderdag natuurlijk een monoloog. En dan kijk ik van als je, dan vraag ik bijvoorbeeld ChatGPT. Als je dit nou zou moeten visualiseren, waar kies je dan voor? En dat laat dan eigenlijk een soort van structuur van mijn verhaal zien. Waarbij ik ook kan zien of dat een beetje een redelijke structuur is. Want als die er niet uitkomt, dan is het sowieso een probleem. En dat geeft mij weer af en toe inspiratie. Maar ik dacht van, zo heb ik er nog niet naar gekeken, naar die structuren. Ja, in de workshop gebruik ik craft als acroniem voor prompts. Dus de context, de rol, de actie format en in dit geval is het dan de audience, de targeted audience. Je ziet bij zo'n acroniem moet het altijd met de letters kloppen. En daarin format vind ik een hele leuke back-of-napkin. Dus als je dit op een servetje zou tekenen, hoe zou het eruitzien? Dus het kan bij zich, ik heb een soort pitch idee. Format is back-of-napkin. Zet het eens even wat Napkin als AI-programma nu ook doet. Maar dat kan natuurlijk ook in je prompt zitten. Napkin.ai, dus dan kan je tekst om laten zetten. Het zijn geen plaatjes, hoe moet je het noemen? Het zijn visualisaties. Ja, en dat zou je natuurlijk ook in je prompt kunnen opnemen. Om te zeggen, soms wil ik het op die manier terugzien. Soms wil ik kijken, wat zijn steekhoudende argumenten? En ook daarvoor geldt denk ik weer dat als je merkt, dat werkt heel goed voor mij, zou het ook een gewoonte kunnen worden. Dus ik sluit altijd af met het beeld. En dat zou ook het artwork kunnen zijn. Maar ook als je het niet verzilvert, kan het zijn, ik heb zeven van die beelden. Aan het eind van de week kijk ik, hoe zijn de beelden? Zie ik een patroon. Grappig. Als vaste luisteraar weet je denk ik ook dat er nog een onderdeel komt. En dat is namelijk dat we heel graag zouden willen weten. Als je nou helemaal zonder beperkingen zou kunnen denken. Mag privé, werk zijn. Wat voor AI zou je dan graag willen zien? We dromen een leven vol gemak. Technologie die alles doet waar we van dromen. Geen grenzen meer, niets houdt ons nog tegen. Het leven zoals wij het altijd wilden. Heb je een idee? Ja, ik ben van oorsprong leraar. En er was een jaar of tien, elf geleden een TED-talk. Een computer in een hol, een computer in een wol. Dat was iemand die in een heel afgelegen Indias dorp een computer zette met alleen een internetverbinding. Verder niks, geen begeleiding, niks. En toen bleek dat de kinderen die rond die computer zaten, zichzelf gewoon van alles en nog wat leerden. En contact zochten en allerlei dingen opzochten. En dat videotje is me altijd bijgebleven. Zeker jonge mensen die nieuwsgierig zijn, die leren makkelijk en snel. En toen dacht ik, dat zou natuurlijk nu met AI helemaal moeten kunnen. Dat je op allerlei plekken in de wereld, paradoxaal, de beste leraren liever niet naartoe gaan, maar ze wel het hardst nodig zijn. Dat je daar dus gewoon een scherm neerzet en erop vertrouwt, mensen vinden de weg wel. Maar met de intelligente spraakpartners die we nu hebben, helemaal. Ja, wat een mooie toepassing. Ja. Geweldig. Ik weet niet of Bill Gates nog wat heeft. Helaas gaan Sam Altman en Jony Ive voor miljoenen dingen iets maken wat wit is en blinkt en duur. Ja. Als ze iets daarvan gebruikten voor dit project, zou het niet gek zijn. Heel mooi project. Zeker. Zou je... Oh, sorry. Nee, nee, nee, want ik wilde naar een soort van samenvatting. Dus als jij nog een vraag hebt, heel graag. Ja, die zakt nu alleen wel weg. Nee, hij zakt even weg. Misschien zo nog even de vraag. Ja, precies. Doe je even de samenvatten. Nee, want uiteindelijk het framework voor de kleine gewoontes, ik denk dat die nog wel handig is om die even te herhalen. Dus als je een gewoonte wil aanleren, is de vraag de trigger. Hoe herinner je je eraan dat je het wilde? Tijdstip, bestaande gewoonte, een geur, een bepaald gevoel. Zorg dat je het verlangen expliciet maakt. Dus waarom wil je het? Wat is de dopamine die het verlangen genereert die in beweging gaat brengen? Wat is de gewoonte? Dus welke actie moet je doen? En hou het dan compact, zodat die makkelijk te doen is. En sta dan bewust stil als beloning. Wat je gebracht heeft, zodat je de volgende keer, als je het verlang op wil roepen, kan putten uit die beloning. En dan gaat het machientje draaien en dan ben je op weg. Precies, en na een week reflectie, al is het maar voor jezelf, van wat heb ik nu bereikt? Want juist omdat het maar hele kleine stapjes zijn, is het handig om daar iets langer terug te kijken. Zeker. Mijn vraag is ook weer boven gekomen, dus dank jullie wel voor deze. Deze mooie samenvatting. Het belangrijke wat ik hoor is een stukje nieuwsgierigheid. Alleen door het gemak van technologie plaatsen we soms de nieuwsgierigheid weg. Omdat AI vult het antwoord in. Hoe zorgen we ervoor dat we toch nieuwsgierig blijven en die ontwikkeling blijven volgen? Misschien is dat ook al juist die cyclus die net genoemd werd. Maar je moet wel ergens die nieuwsgierigheid hebben om die verandering of die trigger te willen doen. Ja, dat is een hele goede vraag. En eigenlijk is dat ook weer wat gewoontes zo vervelend kan maken. Dat je het semi, dat wat je doet, deed je. Dus ik denk dat daar met name die wekelijks reflectie voor is. En dat daar vragen als, wat heb ik geleerd deze week? Wat vond ik lastig? Er is een heel mooi boek van Anne-Laure le Cunff, Tiny Experiments. Waarin ze ook aan het eind van de week plus minus more. Dus wat vond ik een plus deze week? Wat vond ik een minus? Waar wil ik meer van doen? Dus ik denk dat met name die wekelijkse reflecties scharnierpunt kan zijn. En als je merkt dat dat wegzakt, zie je het dan als data. Als je zegt, ja, ik heb helemaal geen zin om meer te doen. Waarom? Je hoeft niet meer te doen, maar het is wel interessant om nu het gesprek even af te maken. Ik ben al moe en er gebeurt al van alles. Prima. Maar dan kun je misschien meer doen door attenter te zijn. En dat is denk ik nog wel een belangrijke. Als het dus niet lukt, zie je het vooral als data. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Maar probeer vooral te kijken van wat gebeurde er nou? En hoe voorkom ik dat de tweede dag weer niet doe. Want dat is het begin van het waarschijnlijk niet meer doen. Terwijl de eerste dag is gewoon een scharnierpunt. Doe onderzoek. Precies. En dat lees je allemaal in het boekje De Kleine Gewoontes. De zoek op De Kleine Gewoontes van Arjan Broere. Slimmer werken met inzichten van Atomic Habits van James Clear. Ik kan het iedereen aanraden. Arjen, ontzettend bedankt dat je bij ons in de studio dit wilde komen uitleggen. Ik ben er in ieder geval heel veel wijzer van geworden. en ik ben ook iets meer aan die reflectie aan het doen van de kleine gewoontes die ik ook daadwerkelijk probeer mijn eigen te maken, dus dank daarvoor dankjewel weer voor het luisteren naar deze aflevering we hebben een hele leuke nieuwsbrief waar je op kan abonneren het staat in de show notes, krijg je ook dingen voor achter de schermen te lezen waarom AI ook de mens kan versterken één keer in de maand, dus abonneer er eens even op Tot de volgende keer.